
Χερσόνησος χωρισμένη σε νότια και νοτιοανατολική Ευρώπη. Λέει η νέα Γεωγραφία.
Ή έτσι κατάλαβα.
Κάνω μια εργασία πάνω στα εκπαιδευτικά συστήματα των βαλκανίων (μερικών βαλκανίων).
Από συγχρονισμό έχω ψωνίσει από σβέρκο. Το να είμαι αποστασιοποιημένη θέλει γερά νεύρα.
Διαβάζω και ξαναδιαβάζω κι αυτή κι εκείνη και την άλλη την πηγή.
Αλήθειες και ψέμματα, μύθοι και ανάγκες, εγκατάλειψη και προσεταιρισμός, άρνηση και θέση.
Αυτοδιασπάστηκα και ανασυνέθεσα τον εαυτό μου. Ήταν σαν να έκανα μια καθαριότητα γενική. Ας πούμε σαν αυτές που κάνανε παλιά για το Πάσχα.
Αγαπάω τον τόπο μου χωρίς αναστολές ούτε αγκάθια. Και τους άλλους τόπους.
Γεννήθηκα πριν σαραντατρία χρόνια στην Καστοριά. Τελικά έχω ζήσει πολλή ιστορία.
Στη φωτογραφία ένα κομματάκι από τη γη που με φιλοξενεί πολύ όμορφα.




The dollhouse effect














Το άλλο πρωί νωρίς πολύ νωρίς, αναζητώντας τα μπουκάλια με το γάλα είδα έναν άλλο. Κάποιον που με φορτηγάκι ανακύκλωσης περνά έξω από τα σπίτια και μαζεύει τις συσκευασίες ή τις ειδικές σακκούλες με ανακυκλώσιμα που αφήνουν έξω από τα σπίτια. Στην τελευταία φωτογραφία οδηγεί με τη χαρακτηριστική χάρη των Λονδρέζων καθισμένος στη θέση του συνοδηγού :)























