McKat

Sunday, October 15, 2006

"...άλλοι παράδεισο το λεν

κι άλλοι το λεν πατρίδα ..."

....

ώστε σήμερα ψηφίζοντας λέμε τη λέξη μας για το μέλλον, ε;

Συμπληρώνω με τις παρακάτω φωτογραφίες μετά το σχόλιο του πολύ αγαπητού μου Χαρτοπόντικα:

Το υπονούμενο

και το απατηλό όμμα του φωτογράφου

Monday, October 02, 2006

Saturday, September 30, 2006

λαβ, λαβ, λαβ,

παμ, παμ, παμ, παμ, παμ,

λαβ ιζ ολ γιου νηντ...

Monday, September 25, 2006

Νομίζω πως

αυτό είναι το χρώμα του σιχτίρ

και το σχήμα κατά πάσα πιθανότητα

Wednesday, September 20, 2006

Tuesday, September 12, 2006

Γνωστή η λέξη που λείπει.

Οι φωτογραφίες από τη Γαλάτιστα Χαλκιδικής. Ένας βυζαντινός πύργος του 14ου αιώνα ξεχωρίζει. Μικρά σπίτια πέτρινα και σοκάκια φτιάχνουν το υπόλοιπο χωριό. Γραφικό και όμορφο. Μακεδονίτικο.

Ταλαντούχοι και ξακουστοί οι αγιογράφοι που έβγαλε. Στον Άθω, που δεν μου επιτρέπεται να πάω κι έτσι ό,τι πω είναι γιατί το άκουσα, έχουν ζωγραφίσει υπέροχα πολλά πολλά μοναστήρια. Ευτυχώς έχουν ζωγραφίσει κι αλλού, στις Σποράδες αλλά και σε ένα παρεκκλήσι κάπου σχετικά κοντά στο χωριό. Αυτό το είδα.

Ο πύργος ξεχωρίζει όχι μόνο γιατί είναι άλλης εποχής, αλλά κυρίως γιατί σε ένα τόσο χαρωπό, χρωματιστό, περιποιημένο (φανερό πως έχει αγαπηθεί και αγαπιέται) τόπο, είναι το αρνητικό του. Εννοώ το negative (όπως σε ένα φιλμ) όχι αρνητικό στοιχείο. Άλλωστε η ισορροπία προκύπτει από τη συνεργασία και των δυο. Another time, another life.

Τα χελιδόνια την εύρισκαν πολύ να πετάνε γύρω από τον πύργο. Νομίζω σχεδόν χλευαστικά.

Και να τι έβλεπαν από ψηλά.

Saturday, September 09, 2006

Μικρά Νυχτερινά

Καστοριά
Μάνη
Σαλονίκα

Friday, September 01, 2006

Χαμηλές Πτήσεις

Τόπος: Η Λίμνη της Καστοριάς

Χρόνος: Το πιο ζεστό μεσημέρι της χρονιάς

Thursday, August 17, 2006

Μάνη: Μικτή Τεχνική

Πέτρα, Ουρανός και Θάλασσα.
Όλα σε υπερθετικό βαθμό.
(Η σειρά αναφοράς δεν είναι καθόλου τυχαία.)

Φωτογραφίες σχετικές με το κάθε ένα από αυτά τα τρία, τόσο έντονα στοιχεία αυτού του τόπου ανέβηκαν στα τρία διαφορετικά ποστ που προηγήθηκαν, καθώς δεν καταφέρνω να τις ανεβάσω όλες σε ένα ενιαίο.

Και ίσως καταφέρω να γράψω και κάποιο κείμενο για την περιήγησή μου εκεί, όταν καθήσει κάθε εικόνα και ανάμνηση στη θέση της στο μυαλό μου. Προς το παρόν "φωνάζουν" όλες μαζί και δεν με αφήνουν να "ακούσω" καθαρά.