Χαμηλές Πτήσεις

Τόπος: Η Λίμνη της Καστοριάς

Χρόνος: Το πιο ζεστό μεσημέρι της χρονιάς

Μάνη: Μικτή Τεχνική

Πέτρα, Ουρανός και Θάλασσα.
Όλα σε υπερθετικό βαθμό.
(Η σειρά αναφοράς δεν είναι καθόλου τυχαία.)

Φωτογραφίες σχετικές με το κάθε ένα από αυτά τα τρία, τόσο έντονα στοιχεία αυτού του τόπου ανέβηκαν στα τρία διαφορετικά ποστ που προηγήθηκαν, καθώς δεν καταφέρνω να τις ανεβάσω όλες σε ένα ενιαίο.

Και ίσως καταφέρω να γράψω και κάποιο κείμενο για την περιήγησή μου εκεί, όταν καθήσει κάθε εικόνα και ανάμνηση στη θέση της στο μυαλό μου. Προς το παρόν "φωνάζουν" όλες μαζί και δεν με αφήνουν να "ακούσω" καθαρά.

Μάνη: Πέτρα

Μάνη: Ουρανός

Μάνη: Θάλασσα

Ο Κύριος Φεγγάρης

Ο του Αυγούστου

σεργιανάει πάνω απ'την πόλη

...για τη νύχτα των δροσερών σεντονιών.

θα φύγει η μέρα

ραχάτι στη δροσιά...

κι ύστερα μεζεδάκι καλοκαιρινό...

Κι άλλη μια....

Αχ, μια βουτιά....

Μ

Όπως λέμε: Μεσόγειος, Μαύρη κλπ

Λ

Όπως λέμε: Λίβανος, Λαβωμένος κλπ

Κ

Κάστρα, κρήνες, κύματα,
κάβοι, κέδροι, κορυφές,
κεντρί, καρδιά, καλέσματα,
καθρέφτης, κεραυνός και καλοκαίρι.



Υ.Γ. : Ξέχασα τα καλαμάρια...

Delicatessen

Solo

Duet

Trio

Sweet home: 3

Sweet home: 2

Sweet home: 1

Great Expectations: 3

Great Expectations: 2

Great Expectations

Δρόμοι: 3

Δρόμοι: 2

Ατέλειωτη εκδρομή

Γαλάζια πεύκα τρέχουν στο μυαλό μου
σε τούτη την ατέλειωτη εκδρομή,
τα σύνεργα σκουριάζουν στο γυλιό μου,
βαρέθηκα να είμαι στη γραμμή.

Στη γραμμή σαν στρατιώτες που πηγαίνουν
στον άλλο κόσμο, που γυρνούν και δεν πεθαίνουν.

Γυναίκες μαύρες κι είναι τρομαγμένες,
τσιγκέλι ο κόσμος δίχως ουρανό.
Ραγίζει το κορμί μου στους μπαξέδες,
με γδέρνουν σαν μοσχάρι και πονώ.

Δεν είμ’ εδώ γι’ αυτούς που με ζητάτε,
λάθος η πόρτα κι ο αριθμός, μη με ρωτάτε.

Ξαπλώνουν οι χωριάτες στα βαγόνια
και τρώνε το κασέρι με ψωμί,
στα μάτια τους τα τρομαγμένα χρόνια,
χάρτινα χρόνια, χάρτινη ζωή.

Αυτά που θέλω να σου πω δεν τα θυμάσαι,
κλείνεις τα μάτια, μα το ξέρω δεν κοιμάσαι.

Θανάσης Γκαϊφύλιας

Δρόμοι: 1

Δρόμοι που χάθηκα
γωνιές που στάθηκα
δάκρυα που πίστεψα
παιχνίδια στο νερό.

Πικρό το βράδυ φτάνει.

Νύχτες που έκλαψα
γέφυρες που έκαψα
άστρα π' αγάπησα
που πάω και τι θα βρω.

Πικρό το βράδυ φτάνει.

Λόγια που ξέχασα
φίλοι που έχασα
καημέ μεγάλε μου
ας πάμε τώρα οι δυο.

Πικρό το βράδυ φτάνει.

Τάσος Λειβαδίτης
Μίκης Θεοδωράκης

(Όσο ο Μάιος δεν ζεσταίνει, θα συνεχίζω την κλάψα)

Faces: 3

Faces: 2

Faces: 1

Γράμμα από το Μάρκο και τον Ιάσονα

Αγαπημένη μας Κατερίνα,
Γνωρίζοντας την αγάπη σου για την ιστορία των λέξεων σου στέλνουμε περιχαρείς και περήφανοι τα ακόλουθα... [Το αγγλικό cαt *, το μανιάτικο κατσούλα, το γαλλικό chαt και το γερμανικό kαtze, προέρχονται όλα από το κάτης (ο) (κρητική διάλεκτος).
Η λέξη συναντάται στη γνωστή μαντινάδα: «Χθες βράδυ σε θυμήθηκα κι αγκάλιασα τον κάτη κι από το σφιχταγκάλιασμα ο κάτης ελωλάθη...»
Από την ίδια ρίζα προέρχεται και το νεοελληνικό κάτι, λέξη ευρύτατης σημασίας, που υποδηλώνει το αόριστο και φευγαλέο και μυστηριώδες - ιδιότητες όλες του κάτη.

Η ρίζα κατ είναι επίσης πρώτο συνθετικό σε πολλές νεοελληνικές λέξεις, π.χ.:
Κατέχω = Έχω ένα κάτη
Καταφέρνω = Φέρνω ένα κάτη
Καταλαβαίνω = Λαβαίνω ένα κάτη
Καταστρέφομαι = Στρέφομαι εναντίον ενός κάτη
Καταβρέχω = Βρέχω ένα κάτη
Καταζητούμενος = Αυτός που είναι αγαπητός στους κάτες
Κατάπληκτος = Αυτός που πέρασε πολλά εξ αιτίας ενός κάτη
Κατάμουτρα = Τα μούτρα του κάτη
Καταιγίδα = Μυθικό ζώο, μισό κάτης - μισό γίδα]
Κατερίνα = Αγνώστου προέλευσης αλλά μεγίστης σημασίας

[*Σ.Σ.: Πολύ διαδεδομένη είναι η συντομογραφία PC. που σημαίνει Personal Cat -επειδή οι Άγγλοι είναι ιδιαιτέρως γατόφιλοι. ]
με τιμή,
Μάρκος ο Αικατερίνης και Ιάσονας ο Τρίποδος


Παυλίνα Παμπούδη
ΓΑΤΟΛΟΓΙΟ
Ελληνογατικό - Γατοελληνικό Λεξικό
Ελληνογατικοί Διάλογοι
Εκδόσεις Libro.
Το απόσπασμα απο το βιβλίο είναι μέσα σε αγκύλες.
Η συγγραφεύς δεν εσκέφθη δυστυχώς τις Κατερίνες.
Αυτή είναι προσθήκη του Μάρκου.

Αγαπημένε μου Μυνχάουζεν...

-Ψέματα!!...
Μη μου λες άλλα ψέματα. Γιατί λες ψέματα;
-Όλοι λέμε ψέματα. Χοντρά ψέματα.
-Πες το ψέματα...
-Στα ψέματα, στ'αλήθεια... Κακά τα ψέματα.
-Άσε τα ψέματα! Τέρμα τα ψέματα!
-Κι αν είναι ψέματα;
-Πες μου πως είναι ψέμα...

Λευκά ψέματα... και μαύρη αλήθεια
Μικρές αλήθειες, μεγάλα ψέματα.


Αγαπημένε μου Μυνχάουζεν,
Σώθηκαν τα ψέματα,
Φιλιά,
Η Χαλιμά σου